Dracula

Thema’s > Dracula

Vlad Tepes alias Dracula ( 1431 – 1476 )

Graaf Dracula speelt in honderden films een hoofdrol. Hij figureert zelfs in Sesamstraat. Hoewel de historische Dracula, de Roemeense vorst Vlad Tepes (± 1431 – 1476), met de negentiende-eeuwse creatie van de Engels-Ierse schrijver Bram Stoker slechts zijn bloeddorst gemeen heeft, werd de Balkanvorst juist dankzij Stokers roman ‘s werelds beroemdste Roemeen.  ‘Hij had een sterk – zeer sterk – arendsachtig gelaat, door de hoge brug van zijn dunne neus en merkwaardig gebogen neusvleugels; een hoog, gebogen voorhoofd en rond zijn slapen was zijn haar dun, maar elders weelderig. Zijn wenkbrauwen waren zeer vol en ontmoetten elkander bijna boven zijn neus. De mond, voor zover ik die zien kon onder de zware snor, was star en tamelijk wreed. Merkwaardig scherpe witte tanden staken over zijn rode lippen heen (…) Voorts had hij bleke oren, die van boven zeer puntig waren.’ Zo beschrijft Jonathan Harker, hoofdpersoon in de roman Dracula (1897) van Bram Stoker, graaf Dracula. Stoker gaf hiermee de blauwdruk voor de vampier die in talloze films zou schitteren.

Met de historische Dracula heeft de figuur het haar, de snor en de wenkbrauwen gemeen. Maar puntige tanden en oren had de Roemeense vorst volgens de historische afbeeldingen niet. Tijdens zijn leven is Vlad Tepes van veel beschuldigd, maar niet van het drinken van bloed.

Wallachije, de meest zuidelijke van de drie Roemeense provincies, ontstond als politieke eenheid aan het eind van de dertiende eeuw uit de brokstukken die na het uiteenvallen van het oost Romeinse rijk waren achtergebleven. Een belangrijke heerser van Wallachije was Basarab de Grote (1310 – 1352). De troon van Wallachije was erfelijk, maar ging niet automatisch over op de oudste zoon. Wanneer de vorst stierf, werd zijn opvolger door de bojaren gekozen uit de beschikbare leden van de prinselijke familie. Deze bojaren waren leden van de hoge adel, die in de Slavische landen feitelijk de macht deelden. In Wallachije zorgde deze deling van de macht voor flinke intriges. Moord en doodslag waren volkomen normale politieke middelen en er waren maar weinig edelen wie een hoge leeftijd en een natuurlijke dood gegund was.

Na verloop van tijd was de Basarab dynastie in twee rivaliserende clans uiteen gevallen, de ene clan onder leiding van prins Dan, de andere onder leiding van prins Mircea de Oude (de grootvader van Dracula). De vete tussen Mircea en zijn nakomelingen en de Danesti-clan zou een belangrijke rol spelen in het leven van Vlad (Dracula) en zijn vader.

Dracula’s jeugd
Voordat we naar Dracula zelf gaan kijken, maken we eerst even kennis met zijn vader, die ook Vlad heette. Deze Vlad II was lid van de Orde van de Draak. Deze ridderorde, die wel kan worden vergeleken met de Teutoonse Ridderorde, was een semi-militaire en religieuze broederschap, die door Sigismund, keizer van het Heilige Roomse Rijk, en diens tweede vrouw Barbara Cilli was ingesteld om de Turken te bestrijden. Deze Turken vormden namelijk een ernstige bedreiging voor het Christelijke Europa. Sigismund had terecht geconcludeerd, dat een sterke buffer in de Balkan een goede verdediging zou vormen tegen de steeds weer oprukkende Turken. Vlad II naam zijn taak als ridder van de genoemde orde zeer serieus, en de Roemeense bojaren gaven hem al snel de naam Dracul, afgeleid van het Duitse woord Drache (Draak). Vlad II kon dit kennelijk wel waarderen en gebruikte het symbool van de draak als zegel en op zijn munten. De orde is voor ons wel interessant, wegens de traditionele dracht van de leden van de orde: een zwarte cape over een rode tuniek, die alleen op vrijdag gedragen mocht worden, tijdens de herdenking van Christus’ lijden. Liefhebbers van Dracula films zullen de cape ongetwijfeld herkennen.

Vlad III werd in 1431 (November of December) geboren in het stadje Sighisoara in Transylvanië, waar zijn vader op dat moment diende als militair Gouverneur in dienst van keizer Sigismund. Vlad’s geboortehuis stond aan de Piata Museului, een pleintje midden in de oude citadel. Het huis bestaat nog steeds en wordt nu gebruikt als restaurant, waar slechts de namen van sommige gerechten (de Dracula-schotel schijnt erg lekker te zijn) en een klein portretje aan de muur herinneren aan de boreling. Al snel kreeg Vlad III de bijnaam Dracula, wat letterlijk ‘zoon van de draak’ betekent. Deze naam was oorspronkelijk een verwijzing naar zijn vader, die als ‘Vlad de Draak’ door het leven ging, maar naarmate Vlad’s talent in het folteren meer bekend werd, werd zijn bijnaam steeds vaker geïnterpreteerd als ‘zoon van de duivel’ (naar het Roemeense woord Drac,wat duivel betekent). Vlad III zou ook bekend staan als Vlad Tepes. In de rest van dit stuk zullen we onze hoofdpersoon verder als Vlad aanduiden en zijn vader als Dracul.

In de winter van 1436-1437 wist Dracul prins van Wallachije te worden door zijn rivaal Alexandru van de Danesti-clan te verslaan. Dracul verhuisde naar het paleis van Tirgoviste, de prinselijke hoofdstad. Vlad ging met zijn vader mee en woonde zes jaar aan het prinselijk hof, waar hij door een oudere bojaar werd onderwezen in de vaardigheden van oorlog en vrede, die voor een Christelijk ridder noodzakelijk werden geacht.

Wallachije lag op een lastig punt, ingeklemd tussen de grootmachten Turkije (het Osmaanse of Ottomaanse rijk) en Hongarije. Dracul probeerde in eerste instantie neutraal te blijven, maar moest in 1443 Turkse hulp accepteren, toen de troon met Hongaarse hulp werd veroverd door een Danesti rivaal, Basarab II. Om zich van Turkse steun te verzekeren ging Dracul zelfs zo ver, dat hij in 1444 zijn zoons Vlad en Radu als gijzelaar aan Sultan Murad II overdroeg. Vlad werd in Adrianopel vastgehouden tot 1448, terwijl zijn broer Radu vrijwillig in Turkije bleef tot 1462. Het lijdt geen twijfel, dat deze ‘vrijwillige’ gevangenschap een belangrijke rol heeft gespeeld in de vorming van Vlad’s karakter en levensvisie.

Toen de Hongaarse koning Ladislas Poshumous in 1444 de strijd aanbond om de Turken uit het Christelijke Europa te verjagen, had Dracul een groot probleem. Aan de ene kant was hij als lid van de orde ven de draak moreel verplicht de Hongaarse koning te steunen. Aan de andere kant had hij het met de Sultan op een akkoordje gegooid en zelfs net twee van zijn zoons overgeleverd. Dracul loste het probleem op door zelf niet aan de strijd mee te doen, maar zijn oudste zoon Mircea te sturen.

Share

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *