Harghita

Plaatsen > Harghita

De reizigers die door het middengebied van Roemenië reizen zullen de provincie Harghita per spoor of per auto bereiken vanuit de richting van Deda in het noordwesten, van sfantu-Gheorghe vanaf de weg van Baraolt in het zuiden, van Bicaz of Bacau in het oosten, van Blaj, Sovata of Vanatori in het westen.

Het is niet bekend waar de naam Harghita vandaan komt, maar volgens overlevering is het afkomstig van een meisjesnaam. Deze zelfde naam was ook de naam van de bergketen die ten westen van de Oostelijke Karpaten, parallel in noord-zuidelijke richting loopt en het Bassin van Ciuc, samen met de Bergen van Ciuc, omringen. De provincie Harghita werd naar deze bergketen vernoemd waarvan de hoogste piek, Harghita-Madaras 1.800 m hoog is. Naast de Harghita bergketen en de Bergen van Ciuc, willen we de Bergen van Gurghiu noemen die zich bij de eerder genoemde bergketens aansluiten in het noorden.

Omringt door al deze bergketens is het geen wonder dat 60% van het gebied van de provincie Harghita bergachtig is. Het Maximumniveauverschil tussen de gebieden is echter maar ongeveer 400 m. Het klimaat in de bassins onder de bergen is kouder dan dat westelijke delen, waar het weer gelijksoortig is aan dat van de andere provincies in Transylvanië. De hoogste temperatuur (36,5° C) werd gemeten in Odorheiu Secuiesc in 1952, de laagste, (-35° C) in 1929. Het ijzigkoud-koele weer kan in de bovengenoemde bassins in 43% van het jaar worden gevoeld. Wegens de vaak zeer lage temperaturen, wordt ciuc-Gheorgheni ook wel de koude pool van het land genoemd.

Het grootste deel van de bovengenoemde bergen is van vulkanische oorsprong. De uitzondering daarop is de Hasmasu Mare die fossielen van een oude zee verbergt. De sporen van de vulkanische activiteit kunnen overal in de provincie vandaag nog worden gevonden. Naar het oosten toe zijn honderden thermische bronnen.

De jaarlijkse neerslag is 600-650 liter/m2, waarmee de water-bassins via acht rivieren van water worden voorzien. De rivieren Olt, de Homorodu en Mic in het zuiden, Bistrita, Bicazu Mic en Trotus in het oosten, Mures en de Tarnava en de Mica stromen in het westen van de provincie.

In de provincie lopen twee “mythische” rivieren, Mures en Olt en liggen twee “legendarische” meren, één  die het enige vulkanische bergmeer van Oost-Europa is: Het meer St Ann, die in het zuidelijke deel van de provincie, in de krater van Ciomat ligt op een hoogte van 950 m boven zeeniveau. Het ander legendarische meer is het Rode Meer, dat in het oostelijke deel van de provincie, tussen Cohard en de Piek Rosu ligt. Dit meer werd gevormd bij de aardverschuiving van Bicaz in 1837.

De ondergrond van de provincie is zeer rijk aan mineralen: het andesiet, basalt, travertijn, marmer, zout, koper, ijzer, kwikerts en op vele plaatsen komt het mineraal water aan de oppervlakte.

De provincie is ontstaan vanuit de vroegere Zetel Ciuc (Tinutul Ciucului), Zetel Odorhei (Tinutul Odorheiului) en de provincie Toplita. De provincie Harghita omvat een gebied van 6.639 km2. In 1968, werden de administratieve gebieden die op Sovjetmodel in 1952 waren gevormd, opgeheven en het land werd verdeeld in provincies. Toen ontstond de provincie Harghita met miercurea-Ciuc als zijn provinciehoofdstad, in het zuidoostelijke deel van de vroegere Autonome Provincie Mures. Oorspronkelijk, zou Odorheiu Secuiesc de provinciestad zijn, maar als resultaat van de protesten van de mensen van Ciuc, werd miercurea-Ciuc uiteindelijk verklaard tot belangrijkste stad van de provincie Harghita.

Volgens de telling van 1992, is de verdeling van de bevolking: 84,6% Hongaars, 14% Roemenen, 1,2% Roma’s, 1,0% Duitsers, 0,1% andere nationaliteiten.

De verdeling van godsdiensten is als volgt: 65,3% behoren tot de Romaans Katholieken, 13,3% Orthodox, 12,9% Protestants, 7,3% Unitarians, 0,19% Griekse Katholieken en 1,2% andere godsdiensten.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *